Derecelendir
- 0 Oylar - 0 Yüzde
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
|
yine aynı duygu içime çöreklenen....
|
| Yazar |
Mesaj |
adsizalkolik 
Üye
Üyelik tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 41
Şehir: Adana
Ruh Halim: 
Durum:
|
yine aynı duygu içime çöreklenen....
Uzun zaman sonra bu şekilde ayan beyan ortada olmama rağmen hiç bir şey bilmezler bana dair. Yüzümden düşen parçaların anlamını sorup duran bir iki kadim dost elbetteki var. Ama bu yaşama sancısı... Bu içime çöreklenip durdukça beni benden koparan, yaşam amma da yamanmış. Ellimi kolumu bağlayıp bana sövse bir yere kadar dayanır kulaklarım. Üstümden geçse zaten aldırmam. Önemsemem hayatıma edilen tecavüzleri. Ne de olsa biri diğerinden farklı değil olanların iki git gel mesaisinden iki eksik kırk fazla ne fark eder ki... Eninde sonunda hayat her daim katlanmak zorunda olduğum bir refleks bana dair. Soluk alıp vermenin ötesinde bir şeyler yaptığım görülse de kendimi hiç etmenin dışında yok yaptığım ya da sahiplendiğim eylem.
Şarkılarda imdadıma yetişmiyor uzun süredir. Sağımda solumda savaş çığırtkanlıkları ve hatta savaş oyunları varken şarkıların biraz da yanık ya da duygu dolu olmasını beklerdim sanırım. Uzun zamandır sosyal içerikli bir şeyler yapmayan hatta sosyallikten içmeyi anlayan birinin iki gün ayık kalınca külliyen sarhoş olması dünyayı anlayamaması benimkisi. Ölmeyi bekleyenler ötenazi hakkı için yanıp tutuşurken ya da intihara kalkışırken bile parmak kadar çocukların ölmesini içine sindiremez gibi geliyor bana. Benimki de işte böyle bir çelişki. Kendimi bildiğim zamanlardan beri yaşama dair en ufak bir kığırtı hissetmedim. Aslından önceki eskiz gibiydi yaşamakta olduklarım çokça. Kendi doğrularımın gerçekliğe yakınlığı konusunda sarsılmaz düşüncelerim vardı. Ama şimdi öyle mi... Ne zaman başkası ölse ben biraz daha yaklaşıyorum ölüme beni alsın diğerlerini bıraksın diye. Ama şimdi bilsem ki kana susamış insanlığın sussuzluğunun giderileceğini, amansız bir savaş açarım insanlığa çünkü bir yerlerde savaş varsa katil bütün insanlıktır benim gözümde. Ses çıkarmayan, politik oyunlarla çocukların evrenden göçüne izin veren herkes katildir.
İki damla göz yaşı döktüm bu gün. Ellimin tersiyle silerken elimi acıttı içimin parçaları. Ölmeyi hak edenler ya da ölmesi gerekenler her zaman masumlar ve çocuklar gibi evrenin adaletinde. Ben ve benim gibi çamura bir yerinden bulaşmışların çilegahları hala bu dünya. Gidenin cennete ya da cehenneme gittiğini düşünmesem de gidenlerin gitmeleri gerekenler olmadığı konusunda ısrarcıyım.
Hayatım boyunca bir mucize bekleyip durdum Tanrı'dan. Olması imkansız olan bir şeyi ancak Tanrıdan bekler insan. Tanrılar yaratan ilk çağ insanları ne kadar az adak vermişler savaş ve kibir tanrılarına. Ya da yeni adaklar için Tanrılar konseyi toplanıp üstünden geçilmesi gereken zavallıların üstünü işaretlemiş kırmızı kalemle. Kaleme bulaşan kendi kanıyla ölmüş her nedense... Ve sırf bu nedenle tanrıların yani ilk çağa ait olanların adil olduğuna inanmam ben. Mit denilen şey ne kadar uzaksa ilahiyata, mitin gerçekleride o kadar yakındır dünya düzenine. Düzen adil değildir. Eline ya da beline kuvvettir eni konu. Canın acımış kanamışsın, umrunda değildir.
Şimdilerde bir aynanın karşında oturup, gözümdeki alışagelmiş kızarıklığın geçmesini izliyorum. Bir kaç gündür alkol tüketmiyorum. Bir kaç gündür alkolden beter sarhoşum. Temizim ama sarhoşum. Bu öyle bir sarhoşluk ki alkolle ayılmak, alkolün sarhoşluğuyla avunmak istiyorum. Benim sarhoşluğum çeneme vurdu en fazla. Dünyanın dönüşüyle sarhoş olan insanlıksa birbirini vurmakta kaldıramıyorum
|
|
| 23-01-2008 01:12:17 |
|
yine aynı duygu içime çöreklenen....
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
