VAKTİYLE AŞK BİR ÇİÇEKTİ
Birini seversin, onu hayatın anlamı ilan edersin, herşeyden değerli kılarsın...
Artık vakti geldiğinde onun için bir çiçek yetiştirmek istersin, adını da Aşk koyarsın. Gözün gibi bakarsın,herşeyden sakınıp saklarsın, kimseler görmesin,dokunmasın istersin.Asla solmasın diye gerekli tüm işlemleri gerçekleştirirsin emekle,sabırla,sevgiyle,inançla...Zamanla büyür serpilir çiçeğin, saf ve duru güzelliğiyle durur karşında işte o an, bunun şimdiye kadar sahip olduğun en büyük mutluluk olduğunu anlarsın...

Hazır olduğunu hissettiğin gün onu sevdiğin kişiye sunarsın büyük bir gururla... Ama o senin kadar iyi bakamaz çiçeğine... Su vermeyi unutur,gün geçtikçe solan yüzüne bakıp ne olduğunu anlamaya çalışmaz... Ya sinirli bir anında söker köklerinden atar ya da başka birine hediye eder...
Bu kaybediş kalbin bedenden tek hamlede sökülmesi kadar öldürücüdür ve bunu bile bile katilin olmayı kabul edeni sevmiş olman, gururunu binlerce kez hançerler,işte bu ölmekten de beterdir...

Artık yeni bir çiçek yetiştirebilmek için ne umudun,ne sevgin,ne sabrın,ne de inancın kalmıştır. Bir avuç tohum alıp yüreğine ekersin hüzün çiçekleri yetişir kendiliğinden,bakım istemezler acılarınla beslenip büyürler... Büyüdükçe kalbinin her yanını sararlar... Yaraların iyileşir bu sayede ama tek problem artık hissedemezsin... Resimleri görüntüleyebilmeniz için üye girişi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz buraya tıklayıp üye olabilirsiniz. Resimleri görüntüleyebilmeniz için üye girişi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz buraya tıklayıp üye olabilirsiniz.
ALINTI