Haliç'ten bir vapur kalkar,dumanında İstanbul kokulu..Martılar uçuşur,sevişir,koklaşır,bir o kadar mutlu..Gökyüzünde bir kendini beğenmişlik,mavisinde saklı umudu..Aşk ,alabildiğine nazik,alabildiğine masum,beyaz gibi saf ,beyaz gibi duru..Kimsesiz gibi dolaştım gecelerce,yokluğun her çıkmazda bir soru..Güneşi versen ellerime,kar gibi erir yüreğim,temmuzu versen ellerime,kasım gibi donar benliğim..
Ne vakit aklıma gelsen,bir isyan bir çığırış..
Ne vakit senden bahsetsem aşk bana küs,sağlanmaz barış...
Çık da gel diyemem sana,ellerim kilitli yalnızlığa
Beraatı yok bu sevdanın ,suçluyuz idam sehpasında
Konuşsam kelimelerimle savaşım
Sussam kanar yüreğim,dinmez gözyaşım
Ne vakit aklıma gelsen,bir sen doğuyor içimde
Öylesine saf,öylesine masum
Ne vakit senden bahsetsem,bir sen büyüyor içimde
Öylesine yüce,öylesine benim
Ne vakit seni görsem,bir sen yok oluyor içimde
Öylesine kimsesiz,öylesine yetim