Bir zamanlar gökyüzünde birbirlerini gerçekten çok seven bir bulutla yıldız varmış...Bulut , gökyüzünün en şeker, en pembe bulutu, yıldızsa; en parlak, umudu en çok yansıtan yıldızıymış...
Gökyüzündeki her varlık onların sevgisi kıskanırmış. Tatlı bir kıskkançlıkmış tabii ki onların ki... Ama biri varmış ki, bulut ve yıldızın ayrılmalarını yürekten istiyormuş. Hem de yıldızın en yakın arkadaşı olmasına rağmen...
Bulut biraz safmış, kimseyi kıramazmış... Yıldızsa 'bulut' u için elinden gelen herşeyi yapabilir, herkese meydan okuyabilirmiş... Zaten onun için bir bulutu bir de çok sevdiği dostu peri varmış... Nereden bilebilirmiş ki, perinin bir gün bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları için kullanacağını?...
Bir gün nazar değmiş, bulutla yıldıza... Hiç yoktan bir sebepten tartışmışlar. Bulut, çekip gitmiş, hatalı olmasına rağmen...Yıldızsa "Nasılsa bulutum beni seviyor, dönecektir." diye düşünmüş. Fakat hiç bir şey beklediği gibi gitmemiş. Ve bulut dönmemiş...Kim bilir, belki de cesaret edememiştir dönmeye . Ama tek bir gerçek varmış ki : O da ikisinin de çok üzgün olduklarıymış...
Gökyüzündeki iyilik mekekleri bile ağlamışlar onların durumlarına ama ne fayda...
Ertesi gün yıldız olanları en yakın dostu periye anlatmış. Periyse göstermelik bir hüzne bürünmüş... Çünkü eline büyük bir fırsat geçmiş. Artık hayatı boyunca kıskandığı kişiye karşı kozları varmış elinde... O kişi, en yakın dostu yıldız olmasına rağmen kullanacakmış kozlarını... Hem de büyük bir zevkle...
Bulutun yanına gitmiş ve yıldızın artık onu sevmediğini söylemiş. Bulutsa üzülmüş, boynunu bükmüş, ama elinden hiç bir şey gelmeyeceğini düşünmüş... Çünkü yıldız inatçıymış...Bir kere olmaz dediyse, bir daha olur demezmiş. Peri de bulutun bu üzgün durumundan yararlanıp, ona olan sevgisini itiraf etmiş... Bulut da kimseyi kıramadığı için perinin, yıldızın yerine geçmesine izin vermiş...
Yıldız, günlerce bulutun dönmesini, ondan af dilemesini beklemiş. Ama bulut gelmemiş. Bir gün yıldız, bulutun yanına gidip, konuşmaya karar vermiş. Gece yola çıkmış...
Bulut, dostu, sandığı periyle birlikte ayda eleleymiş... Melekler dayanamayıp, tüm olan biteni anlatmışlar yıldıza... Yıldız, çok üzülmüş ve çaresiz dönmüş arkasına ve gitmiş... Ve yavaş yavaş sönmeye başlamış.
O günden sonra yıldız sönmüş, ışık veremez olmuş... Bulutsa artık ne o kadar pembe, ne de o kadar kadifeymiş...
Yıldız, ilk zamanlar her şeyden vazgeçmiş, hayata küsmüş... Ama kolay pes etmemiş...Kısa bir süre sonra hayatıyla ilgili o önemli kararı vermiş...
O güne kadar hiç görmediği güneşin yanına gidecekmiş ve biraz daha ışık isteyecekmiş ondan... Çok geçmeden daha önce hiç görmediği güneşin yanına gitmiş... Ondan yansıtması için biraz daha ışık istemiş... Güneş ışık yerine sevgisini vermiş yıldıza...
O gün bu gündür yıldız, dünyaya güneşin sevgisini yansıtır... Bulutsa; hep gözyaşlarını akıtır dünyaya... Bir de yüreğinde kopan fırtınaları...
Pembe bulut ve küçük parlak yıldızın hikayesi
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
Pembe bulut ve küçük parlak yıldızın hikayesi 
