neden sen? bunu o kadar soruyorum ki kendime...
aslında sana söylemek istediğim o kadar çok şey var ki...
ama yapamıyorum nedenini iyi biliyorsun değil mi?
evet çok iyi biliyorsun.
bu gece de yine her gece olduğu gibi seni bekliyorum...
ve bu kez gelmiyor musun?sana ihtiyacımın olduğunu bildiğin halde...
ben seninle konuşmayı bile özlüyorum...
yazdıklarını bile...düşünsene sadece yazmanı istiyorum...
o ilk gece o sana slm verdiğim ilk gece nerden tahmin edebilirdim ki?
böylesine duygu yüklü olacağımı,böylesine benliğimde taşıyacağımı.
söylesen gülerdim belki de...
hatta bana oraya gelecegim dediğinde bile gülmüştüm...
sana farkında olmadan bağlanmam komik aslında...
çünkü sen hiç benim olmadın ki...
yine de seni suçlamıyorum,suçlamadım ve asla suçlamam da...
sanırım en doğrusunu yapıyorsun. ...kısa bir zamanlık bir oyun bizimkisi...
tahminimce başlamadan biticek olan bir oyun...
her karede,her dakikada hatta her saniyede farklıydı olaylar...
bu farklılığı yaratan da sendin işte...
kimi zaman sarıldım sana paylaşmak için sevincimi...
kimi zaman kızdım 'seni sevmiyorum ' dedim haykırmak için öfkemi...
bunlaraysa bir tek sözün,düşüncen ,dokunuşun,gülüşün,bir tek bakışın dahi sebep oldu...
ne zaman zorluklar tıkadıysa yolumu;
verdiğim savaşlarda daima seni bulmak isterdim yanımda...
oysa sen kimbilir belki de başka kollarda...
yine de senden öğrendiğim çok şey var...
herşeyi paylaşmak isterdim senle,hayatımı bile...
ama sanırım böyle bir sorumluluğu üstlenmek zor geldi sana...
evet ilk kez platoniğim.önceleri güldüğüm olay bu...
ama tesadüfler o kadar karışıyormuş ki insanın yaşantısına...
sen ruhsal durumumu bakışlarımdan anlayan...
beynimin içini okuyan tek insansın...
aslında sen beni tanıma şerefine ulaşmış tek insansın...diyebilirim...
eline çok koz verdiğim için mi, yoksa anlayabildiğin için mi?bilmiyorum...
sana veda maili atmayı bile düşündüm...ama yapamadım...
klavyedeki tuşlar bıçak gibi geldi...
öyle bi bıçak ki benden canımı söküp atmamı istemiş gibi...
ve yine başaramadım...başaramayacagımda...
içinde yaşadıklarını bir gün bile belli etmedin...
bana yani tam anlamıyla...
yine de hala dediğim bir şey var;
ne mutlu ki bana seni tanımışım...
ne mutlu ki gülücüklerini içime sığdırmışım...
ve olduğun gibi kal demiyorum SEVGİLİM
ben seni olmadığın gibi de seviyorum...
ne mutlu ki bana seni tanımışım...
ne mutlu ki gülücüklerini içime sığdırmışım...
ve olduğun gibi kal demiyorum SEVGİLİM
ben seni olmadığın gibi de seviyorum...