Daha dün gibi yaşadığın anılarını diline döktüğünde bana yansıyan geçmişini hatırlatıyorum, bende seninle birlikte aynı duygularını yaşıyorum şimdi, sen daha 6 sında tanıştın hasretlerle. Küçücük bendenin ne kadar dayanabilirdiki bu kadar soruna ne kadar sevgi dolu yaşayabilirdi ki çocukluğunu
evet mahrum kalmıştı bu kız birçok şeyden eksik büyüyordu. dışarıya çıkacak gücü yoktu çünkü oyun oynama hevesi bitmişti bu küçük kızın. dışarıya çıkıp çocuklara katılıp oynamak istesede sonrasındamunzurluk yapıp kavga etmek istiyordu çocuklarla, ama korkuyordu ya çocukalr onu döverse , ya mutluluktan yaramazlığı tutarsa çocuklarla kavga etmek isterse bu kız koşup kimin arkasına saklanacaktı bu ki bu çocuk beni dövdü diye, ya eve girdiğinde annesi yoksa evde. o zamanda kenidisini bekleyen eli sopalı birbakıcı kadın olucaktı karşısında. ne yaptın nerdesin dye bağıracaktı küçük kıza oda korkup ağlayacaktı bakıcı onu dövseydi ne oluckatı annemm diye bağıramayacaktı bile. çünkü annesi akşam gelicekti ve bir kaç saat sonra yine çocukalrına bir lokma ekmek kazanabilmek için tekrar çıkacaktı dışarıya ve akşama kadar olmayacktı yanındaa, yine o bakııc kalıcaktı küçük onun yanındaa. bu yüzden küçük kız hep korkuyla büyüyordu bakıcısının çocuklarıyladaiyi geçinmek zorundaydı küçük kız onlarlada istediği şekilde oyun oynayamıyordu, haksızlığa uğradığında onlara kızamanyacaktı bile çünkü aneleri yanındaydı onların sesini yükselttiği anda anneleri yine onu dövücekti...
Küçük kız hep bunların korkusyla kaybettiği, belkide hiç yaşamadığı sevgilerin yoksulluğuyla büyüyordu ne dışarıya çıkıp oynayacak cesareti vardı nede ona hayatı yaşına göre tattırarark yaşatıcak bir zaman vardı kaybolmuş biri gibi hissediyor,hep eksiklikleri tamamlamaya çalışmaktan korkuyordu
Ve bir gün bu küçük kızın annesi işinde izin almış yurttaki küçük kızın diğer iki kardeşini ve küçük kızı alıp o boğucu evden dışarıya çıkcaktı.küçük kzı çok mutluydu annesi yarın onu yalnız bırakıp işe gitmeyecekti bakıcısı o gün ona kızıp bağırtmayacaktı parka gidip annnesinin gölgesi altında istediği şekilde koşup oynayıp, küçücük bedenindeki sıkıtınları dağıtabilecekti o gün , büyük bir sevinçle erkenden annesinin koynunda uyuyuverdi küçük kız, annesiin bağrı ona huzur veriyorrdu sokuldukça sokuluyordu annesine
Derken sabah olmuştu çocuk annesinde önce kalkmış hazrlanmıştı bile uyuyan annesinin sevgi dolu kollarına atıverdi kendini annesine; annecim hadi kalk parka gidicez kardeşlerimi alıcaz onlarla oyun oyniycam balon alıcaz birlikte uçurucaz' diye uyandırmaya çalıştı annesini annesi ses edemiyordu biraz daha sokuldu annesine, başını annesinin göğsünün üstünde yukarı aşağı edip biraz daha sevdirdi kendisini göğsü çok sıcatı annesinin annecim aklk saat geçiyor parka götürecektin bizi diye bağırmaya başladı birden. başını yavaşça kaldırıp annesinin yüzüne baktı yüzü mosmor kesmişti annesinin, gözleri açıktı sevindi annesiin gözlerinin açık olduğuna, küçük kız yine seslendi ' annecim günaydın ben hazırlandım, sende kalkarmısın annecim kardeşlerimle beni parka götürücektin' annesi ses veremiyordu küçük kızına . küçük kız neden konuşmadığına bir anlam verememişti parka gidicez diye ağlamaya başlamıştı , bakıcısı çocuğun sesine odaya girdi ve annesinin donmuş bakışlarını gördükten sonra seslendi ses gelmeyince nabzını yokladı, atmıyordu kadının kalbi dönüp çocuğa, annen ölmüş kızım , deyince, kız yok annem kalkıcak ve bizi parka götürecek kardeşlerim gelick deyince kadın dayanamayıp ağlamaya başladı küçük kzı buna inanmadı hayır dedi sen ban yalan söylüyorsun istemiyorsun parka gitmemizi yine bahane bulup dövmek istiyorsun beni ondan öldü diyorsunn , annesinin göğsüne atı verdi kendini anneeeeeeeeee diye bağırdı ağlayarak kalkk parka gidicez dedi hıçkırarak kardeşlerim bizi bekliyo anneemmm diye bağırdıı ama nafile
annesi çoktaaan soğumuştu
Saygı ve sevgilerimle..
F. Karakauş
(Bu Mesaj 17-03-2008 08:23:09 değiştirilmiştir. Değiştiren : ÇAKAL.)
Küçük Kız
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
