Kendini bensizliğe alıştırdıysan,
Ve ben olmadan mutlu,
Ben yokken huzurluysan,
Ya da yerime başka bir kalp koyduysan,
Bir başka gönülde kuruluysa taht’ın şu an,
Veya başka birinin canının canı olduysan
Bana gerek yok demektir…
Sensizliğe alıştıramadım kendimi
Sen olmadan mutlu da değilim
Ya da ne bilim…
Sen yokken huzurluda olamadım
Ve canımın canı olmaya değer biri de yok ki benim için…
Ayrıyken toplayamadım kendimi,
Ve ayık kalktığım masalara özlemim var.
Yoksun ya yanımda, kollarımda saramıyorum ya bedenini…
İçim acıyor bir tanem, canım yanıyor gidişine, dayanamıyorum
Ağır geldi yare duyduğum özlem
Ağır geldi de bu cana bu beden,
Sana söz verdim ya
Aklıma geleni yapamıyorum…
Saat 03:24…
Bitmişlik böyle bir şey olsa gerek.
Kolumu kaldıracak halim yok
Gözlerimden bir iki damla yaş dökülüyor
Ve ağır gelen bu hayatın perdesi
Sensiz bir gece de
Sana kapanıyor…
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
