Yüreğimin en sessiz harfiyle sesleniyorum sana
Sen yine aşka sağır susuşunla
Şiirimden kanıyorsun. Oysa kanayan gözlerimde seni taşıyorum bilmiyorsun.Kelimeler batarken kuytularıma
Gözlerimdeki hazandan eylül kokusu getirdim sana.
Yalnızlığıma biriktirdim seni
İsmini düş yaptım kendime…
Sende tutsak oldum içimin zindanlarına
Sen avaz avaz koşarken ayrılığa Ben en sessiz cümlelerimi ayırdım yalnızlığımaNoktalarımdan yakaladı hayat
Ayaklarıma takıldı düşler ve sözler.
Sana kelepçeli düşlerden zaman ördüm
Çığlık çığlığa susuşunla bir değil binlerce öldüm.
Damarlarımdan çekildi sensizlik
Bir sürgün başladı içime.
Yanıp yanıp kül oldum sana
Ayrılığına savrulup dem vurdum aşka…
Şimdi en siyah bir gecede
Sözler kaçıyor bir bir sessizliğe
Hüznün yağmurunda buluşuyor ayrılığın taneleri.
Yine şiirime sen bulaşıyor.
İklimime sen düşünce ben üşüyorum.
Soğuğunda erirken bir köz oluyorum…
Susuyor saatler zaman terk ediyor beni.
Bense hangi mevsime dönsem sen estiriyor bu şehri.
Nereye gidersem gideyim kaçış yok biliyorum
Seni ardımda bırakmadıkça
Söküp içimden gitmedikçe
Sende başladığım her yol sana çıkıyor.
Kendimden vazgeçiyorum öyleyse
beni bırakıp ardıma gidiyorum.
Meçhullerin sürüklediği bir hayatı bırakıp avuçlarına
Gömüyorum tüm şiirleri aşka
Senden benden geçip gidiyorum zamansızlığa...
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
