Benim En Sevdiğim Şiirimsin...
Hoşça kal sevgili...
Bekledim. Gelmeyeceksin artık bu sana yazdığım son mektup. Karanlık şimdi her yer, sensiz. Hayalin bile terk etti bu şehri. Bu gece anladım. Yoksun artık.
Hala anlayamadın değil mi?
Bir bilseydin yüreğimi, seninle doğmuştum ama sensiz öleceğim. O kadar tanıdık bir yüzün vardı ki gönlümde. Yüzyıllardır sanki seninleydim.
Ama sen aşkım bir yürekte kaç gönül barındırdın. İşte bu yüzdendi gidişim. Ben o kadar kalabalık bir yürekte yaşayamazdım. Yaşayamazdım. Ölürdüm. Sana kızıp ta gittiğim günü hatırlıyor musun? Yüreğimi sende bırakıp
Gittiğim gün. O gün bugündür sensiz bir günüm yoktu. Ben seni çok sevdim. Şiir gibi.
Yüreğimden taşan şiirler gibi.
Ben seni öyle sevdim ki, her şiirde seni buldum. Her şiir seni getirdi, bana.
Ah hiç bilmeyeceksin.
Seni öyle özledim ki. Aşk buymuş meğer. Aşk acıtıyor, içim sızlıyor, her aklıma gelişinde…
Ama senin ki sevgi değilmiş sadece tutku.
Anladım…
Sevseydin beni, gelirdin.
Artık gittim bende sevgili.
Bu geceden sonra artık üzülmeyeceğim. Savrulmak neyse bende savrulacağım.
Öyle sevdim ki,
Yüreğimde izlerin var.
Hüzünlü dizeler,
Şiir gibi…
Çok genişti yüreğin,
Kalabalıktı,
Yaşayamazdım.
Sen benim,
Aşkım,
Yaşanmamış yarımsın,
İçimden dökülen,
Acılarım,
Özlemlerim,
Bitmeyen sevgimsin.
Şiir gibisin.
Benim en sevdiğim şiirimsin.