Kendimi iyi anlattığımı düşündüm hep, ama sen inanmadın..Benden klasik anlamda bir sevgili olmaz dedim, dinletemedim..Gelecek beklenmez benim gibi adamdan dedim, inandıramadım seni..Bir bakışın, gülüşün, duruşun ardına düşer giderim dedim, duramam, kendimi engelleyemem..Anlatamadım ama..Ne zaman ne yapacağımı bilemem ben..Ne zaman, nerede olacağımı kestiremem..Bazen aklımı unutup duygularımın rehberliğinde dertten derde sokarım başımı..
Başkalarının çıkarlarını iyi bilirim kuşkusuz, ama benimkilerinden pek haberim yoktur..Herkesi kendim gibi sanma hastalığına tutulmuşum doğuştan..Ben yarını olmayan biriyim sevgili..Dün geçip gitmiştir, yarınsa ne getireceği bilinmeyen belirsizliğin ta kendisidir..Ben sonsuz şimdiye inanan biriyim o zaman..Oysa senin yarınlara ilişkin projelerin, beklentilerin vardır..Ben yerinde durmayı beceremeyen biriryim sevgili..Baksana evde bile oturmadan saatlerce volta atıyorum salonda..Herşeyden çanbuk sıkılan, sabırsız biriyim ben..Başkalarına değil, ama kendime yalan söylemeyi severim..Yalan demeyelim hadi, kandırmak diyelim kendimi..Bunu seviyorum işte..Hayallerimi seviyorum,ayaklarımın her zaman yere basmaması avutuyor beni bu hayatta..Her yere yetişmek,her yere yağmak gibi bi huyum var benim..Başımı derde sokmayı severim..Sorunsuz bir hayat bana göre değil..Sana güzel şeyler vaat edebilirim elbette, ancak uzun vadeli cümleler bekleme benden..Bu hayatta iki günlük misafir olarak görüyorum kendimi..Sense ev sahibi gibi duruyorsun hayatta..
Vaziyet böyle sevgili..Şimdi söyle bakalım, neyini seviyorsun sen bu adamın?
Gönülçelen Ailesi MSN'de!
