Sen varya sen sen benim herşeyimdin ulaaan öyle bi girdin ki icime ne cıkmasını bildin ne de ben cıkarmasını sensiz olurmu bundan sonra olmaz tabi ki ama olacak olmalı sensiziligi hayal bile etmekten korkan ben şimdi sensizligi tercih ediyorum aşkımız henüz ağactaki açmamış bi tomurcuk gibiydi ama bir türlü acmadı acamadı o tomurcuk acacak öyle bir cicek olacaktı ki hic bir zaman solmayacaktı sabrettim birtanem güzel günleri bekledim ama gelmediler hatasız yalansız engelsiz günleri bekledim bekledim o cicegin korkusuzca acmasını bekledim o gün gelecekti o gün gelecekti biliyorum birtanem biliyorum gelecekti o cicek aşkımızla birlikte acıp boy gösterecektı bıkmadan usanmadan korkmadan sevecektim ama o cicek son güneş ısıltısıyla acakakken dogruları karsımda buldum yıkıldım mahvoldum meğer ne yalanlar dönmüş arkamdan hancer gibi vurdu yalanların beni sırtımdan gelecektin birtanem gelecektin sana kavusucaktım biticekti icimdeki özlem seni seviyorum derken ellerimin titredigini görecektin gözlerimin icine bakıp benligimi okuyacaktın işte o zaman anlayacaktın aşkımın şiddetini aşkımızı ne güzel ilan ederdik birbirimize yeri geldik kavga ettik bagıra bagıra hele birtanem karşılıklı ağlamalarımızı unutamıyorum aik bu olsa gerek ağladık birtanem ağladık biz aşkımıza ağladık her gün yolumuza cıkan engellere ağladık hatalara ağladık ama son pişmanlık neye yarar sevmek günah mı sevmek yasak mı bize seni tanıdıgımdan bu yana nelere katlandım nelerden geçtim bambaşka bir adam oldum gurur vardı önceleri bende fırdatÛ attım inadıma kimse karsı gelemezdi ama senin söylediklerin mantıklı gelirdi bana ikna olurdum kimsenin sözünü dinlemezken senin sözünden cıkmaz oldum ben elimden geleni yaptım affet dedin affettim affetmez olaydım bu icimdeki süpheler kuşkular icimi yedi bitirdi hani derler ya "dal rüzgarı affetse bile dal kırılmıştır bir kere" nede dogru bi söz işte bu bebeğim affettim ama unutmadım unutamadım dogrular her gece uykularımı böldü unutamadım biz severken sevilirken neden böyle oldu her gün yeni bir cıkmaz tazeledi gözyaşlarımı ağladım cok agladım cok agladım ayırmak istediler ayrılmadık canımızı yaktılar birtanem pes etmek mi ben kolay kolay pes etmezdim inandım cünkü o gün gelecektin belkide cok erken kaptırdım kendimi sana ama sabretmesini bildim beni sessiz sedasız terkettiginde de beklemesini bildim sabrettim sabrımın ödülü sen oldun olmaz olaydın inan o zaman seni sensiz yaşarken simdiki halimden daha güclüydüm daha mutluydum gidişinin sebebini ögrendim ya ögrenmeseydim keşke hatayı kendimde bilseydim şimdiyse yüzüme vurulan bu dogrular icimi kemiriyor unutamıyorum kendimi yedek bir parca gibi hissetmek cok zormuş cok acıymıs bu yüzden birtanem gücüm kalmadı ağactaki tomurcuk acmıyor bir türlü korktu güveni kalmadı aşkımıza susuz güneşsiz hiç bir cicek filizlenemez hele bide ihanete ugrarsa solar giderve işte soldu gitti o tomurcuk dalında kurudu o zamanlar senin o ettigin sözler büyülerdi beni benim erkeğim deyince ucardım havalarda inanıp kaptırırdım kendimi cocuk gibi artık her sözünde yalan arıyorum nefret ediyorum o kelimeden o kelimenin sahibi ben degilim cünkü affettim ama unutmadım unutamıyorum yaptıgın bi kadına sıgarmıydı bu muydu kadınlıgın
yazık cok yazık bana gercekleri birebir anlattıgın gün helal dedim alnından öpülecek insan dedim ama sence o dogruları ögrenmekte gecikmedim mi bitanem beni de anla bana da hak ver kendime o zamanlarda yedirmedim şimdide yediremiyorum seviyorum evet seviyorum seven insan affeder ama ben yapamadım affettim ama unutamadım seni de daha fazla kırmadan incitmeden bitsin bitsin sözüne inanamadıktan sonra neye yarar seni seviyorum demek bu yüzden bitsin daha fazla üzemem seni inanmak istedikce sözlerim daha fazla yaraladı seni üzülme birtanem üzülme her gün hatanı yüzüne vuran birisi olmayacak gidiyorum hic olmazsa ben seni sebepsiz terketmiyorum sen o zamanlar kaybolup gittin ne bir haber saldın ne kendi aradın ne de inandırıcı bi sebep gösterdin hep hatayı kendimde aradım durdum sensizlige alısmadım ama katlanmasını bildim seni sensiz yaşadım geri gödün yepyeni bir sayfa açmıştık kin tutmaz seven insan anlayışlı olur anlayışlı ama bir yere kadar sen bu yazımı okurken kim bilir ben hangi meyhanede olacagım belki hakettigimi bi başkasıyla yaşarım ama seni unutmam hep aklımda kalacaksın belki bi gün gelir karsılasırız kim bilir kader belki bu oyunuda oynar bize senden nefret etmiyorum azıcıkta olsa anlıyorum seni kadınsın kadınlar farklı düsünür ... bu gülüsümü iyi bilirsin içinde neler gizli bu gülüşümün aslında gözyaşı dolu bu gülüslerim ondan intikam almak icin senin vuruldugun silahı bana yöneltmen cok alcakcaydı işte bebeğim bu beni ağlatan bu oysaki biz aynı derdi tasıdık icimizde ikimiz aldatılmış ikimiz yaralı cocuklugumuz bile o kadar benziyor ki birbirine sucum neydi sucum sevmekti benim sakın birşey söyleme artık sus. ne duymak istiyorum ne de inanabiliyorum artık beni bir kac ay icinde ne hale getirdin sonumu kötü gördügüm icin bitsin bitsin bitsin artık o zamanlar nasıl aramayıp sormadıysan bu kez de arama unut kac gece sabahladım agladım yalnızlıgımı hayallerinle süsledim şimdi git o seni mutlu etsin ugruna beni oyuncak ettigin adam belki mutlu eder seni o zamanlar nasıl tercih ettiysen o nu şimdide git ona dön benim sevgim yetmedi sana yedek bir parçanın aşkı bu kadar olur hadi yalanlarını unuturdum affederdim ama beni bir zamanlar beni yakıp onu tercih etmiş olman bununla yaşayamam denedim olmuyor gerçekten denedim kalbime kilit vurmuşsun sen anahtarının birini sen aldın ikincisini yedekte sakla diye bana verdin zamanı gelir belki lazım olur diye şimdi o yedek neye yarar kalbimi açar belki tekrar ama şunu unutma yedek yedeklikten cıkmıyor tıpkı benim gibi tıpkı benim gibi ... belki pişman olacagım ama hic olmazsa gururla yaşarım bundan sonra gururumla ağlarım belki ama gururumla ağlarım gururumla ağlarım ağlarım